ถ้าขับรถไปไม่มีเสียงเพลง
ถ้าห่มผ้าเองแล้วมันไม่หนาว
ถ้าก่อนเข้านอนไม่ต้องมองดาว
ถ้าหากข้าวของไม่กองอย่างนั้น

ถ้าไม่อ่านรายชื่อเมนูอาหาร
ถ้าไม่ผ่านมุมเดิมที่ดูหนังสือ
ถ้าไม่เจอรอยเปื้อนจางๆ ที่ผ้าเช็ดมือ
ถ้าไม่รับไม่รู้ ไม่ต้องได้พบเจออะไร

ถ้าฉันบังเอิญเป็นคนเดินจากไป
ถ้าฉันไม่ต้องเผชิญทุกสิ่งอย่างนี้
ถ้าฉันเป็นคนไม่คิดอะไร
แค่ลืมใครก็ทำได้ลง
ฉันก็คงลืมเธอสักที

ถ้าหากทุกคืนไม่มีแสงไฟ
ถ้าหากหัวใจแข็งเป็นก้อนหิน
ถ้าสนามบินไม่มีเครื่องบิน
ถ้าหยุดสิ้นปีไม่มีอีกแล้ว

ถ้าไม่เปิดดูรูปที่ไปเที่ยวกัน
ถ้าไม่เจอรายการโปรดในทีวี
ถ้าไม่เปิดดูหนังเรื่องเดิมที่ดูทุกที
ถ้าไม่รับไม่รู้ ไม่ต้องได้พบเจออะไร

ถ้าฉันบังเอิญเป็นคนเดินจากไป
ถ้าฉันไม่ต้องเผชิญทุกสิ่งอย่างนี้
ถ้าฉันเป็นคนไม่คิดอะไร
แค่ลืมใครก็ทำได้ลง
ฉันก็คงลืมเธอสักที

ถ้าฉันบังเอิญเป็นคนเดินจากไป
ถ้าฉันไม่ต้องเผชิญทุกสิ่งอย่างนี้
ถ้าฉันเป็นคนไม่คิดอะไร
แค่ลืมใครก็ทำได้ลง
ฉันก็คงไม่เป็นอย่างนี้
ถ้าฉันเป็นคนไม่คิดอะไร
ฉันก็คงลืมเธอสักที

อย่าเลยเธอ อย่าทําแบบนั้นเลย
อย่าทําเหมือนว่าเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่
บอกตรงๆ ว่ามันไม่ง่ายดาย
มองตาฉันสักที่ได้ไหม ก็จะรู้

วันเวลา ที่เราเคยผูกพันธ์
จะมองยังไงฉันก็เห็นเธอเหมือนเคย
ให้เปลี่ยนคนรักเป็นเพื่อนเฉยๆ
มันง่ายมากเลย ง่ายตรงไหน

จะผิดไหม ถ้าฉันจะไปให้ไกลจากตรงนี้
เมื่อยิ่งพบก็ยิ่งทําใจไม่ลงสักวัน
อยากให้รู้ว่าไม่มีทางหรอกให้เป็นเพื่อนกัน
คํานี้ไม่มีในพจนานุกรม ของคนเป็นแฟนเก่า

รูปก็ทิ้งเมสเสจก็ลบไป
อยากจะหนีให้ไกลที่เห็นเธอกับเขา

วันเวลา ที่เราเคยผูกพันธ์
จะมองยังไงฉันก็เห็นเธอเหมือนเคย
ให้เปลี่ยนคนรักเป็นเพื่อนเฉยๆ
มันยากมากเลย รู้เอาไว้

จะผิดไหม ถ้าฉันจะไปให้ไกลจากตรงนี้
เมื่อยิ่งพบก็ยิ่งทําใจ ไม่ลงสักวัน
อยากให้รู้ว่าไม่มีทางหรอกให้เป็นเพื่อนกัน
คํานี้ไม่มีในพจนานุกรม ของคนเป็นแฟนเก่า

เข้าใจไหมเธอ

จะผิดไหม ถ้าฉันจะไปให้ไกลจากตรงนี้
เมื่อยิ่งพบก็ยิ่งทําใจไม่ลงสักวัน
อยากให้รู้ว่าไม่มีทางหรอกให้เป็นเพื่อนกัน
คํานี้ไม่มีในพจนานุกรม ของคนเป็นแฟนเก่า

หาเท่าไรไม่เจอ

รู้ว่ารักมันจบ รู้ว่าเธอต้องไป
ติดอย่างเดียวไม่รู้ ต้องลืมยังไง
ค้นรูปวันเก่าๆ เอาไปทิ้งให้ไกล
แต่ไม่เคยจะพ้น ลบเธอไม่ออก

เธอเองก็คงลืมฉันแล้ว
เมื่อเธอมีใครแทนฉันแล้ว
แต่ดูฉันซิ มันยังไม่เคยจะมีใคร

ผิดก็ตรงที่ฉันนั้นลืมไม่ค่อยเก่ง
ให้ลืมเธอไม่เป็น
จะตัดเธอได้ยังไง
อยากจะลืมให้เหมือนเธอทำฉันง่ายดาย
แต่ฉันก็ทำไม่ไหว
แค่กับมันเพราะอะไร คิดดูซิ
รักเธอไง ใช่น่ะซิ..ไม่อาจจะลืมเธอ

ลบเบอร์เธอให้หมด ฉันไม่โทรไปอีก
แต่เบอร์เดิมเหล่านั้น เผลอจำขึ้นใจ

คิดจะหนีจะเปลี่ยน ลองไปคบคนใหม่
แต่ก็ไปไม่ไหว ทิ้งเธอไม่หลุด

เธอเองก็คงลืมฉันแล้ว
เมื่อเธอมีใครแทนฉันแล้ว
แต่ดูฉันซิ มันยังไม่เคยจะมีใคร

ผิดก็ตรงที่ฉันนั้นลืมไม่ค่อยเก่ง
ให้ลืมเธอไม่เป็น
จะตัดเธอได้ยังไง
อยากจะลืมให้เหมือนเธอทำฉันง่ายดาย
แต่ฉันก็ทำไม่ไหว
แค่กับมันเพราะอะไร คิดดูซิ
รักเธอไง ใช่น่ะซิ..ไม่อาจจะลืมเธอ

ผิดก็ตรงที่ฉันนั้นลืมไม่ค่อยเก่ง
ให้ลืมเธอไม่เป็น
จะตัดเธอได้ยังไง
อยากจะลืมให้เหมือนเธอทำฉันง่ายดาย
แต่ฉันก็ทำไม่ไหว
แค่กับมันเพราะอะไร คิดดูซิ
รักเธอไง ใช่น่ะซิ..ไม่อาจจะลืมเธอ

ยังเข้าใจดีว่าที่สุดแล้ว ไม่มีทางได้เธอคืนมา
คงไม่โทษดิน คงไม่โกรธฟ้าที่เสียเธอ
แต่ที่มาบอกทําตัวสับสน
ยังมาเวียนวกวนให้พบและเจอ
ยังคิดถึงปนๆ พร่ำเพ้ออย่าสนใจ

ก็คือรักที่จริงจังและจริงใจ
มันได้พังทลายลงไป
แค่ทุกๆ วันยังมีเธอในใจ
ก็เลยยังวุ่นวายอย่างนี้

ยังเก็บเบอร์โทรยังกดไปหา
ก็ใจมันยังอ่อนแอ
เธอคงไม่เข้าใจคนมีแผล
ที่เจ็บและยังไม่หายดี

ไม่ต้องกังวลก็แค่คนเหงาที่ยังรอเธอตรงนี้
ขอเธอไม่รำคาญคนคนนี้
มันจบไม่ลงสักที่คําว่ารักเธอ คําว่ารักเธอ

หรือต้องให้เธอพูดใส่หน้าฉัน
ด่าแรงๆ สักวันถึงจะเข้าใจ
ก็ไม่รู้จะต้องทํายังไง มันถึงหายดี

ก็คือรักที่จริงจังและจริงใจ
มันได้พังทลายลงไป
แค่ทุกๆ วันยังมีเธอในใจ
ก็เลยยังวุ่นวายอย่างนี้

ยังเก็บเบอร์โทรยังกดไปหา
ก็ใจมันยังอ่อนแอ
เธอคงไม่เข้าใจคนมีแผล
ที่เจ็บและยังไม่หายดี

ไม่ต้องกังวลก็แค่คนเหงาที่ยังรอเธอตรงนี้
ขอเธอไม่รำคาญคนคนนี้
มันจบไม่ลงสักที่คําว่ารักเธอ คําว่ารักเธอ

ไม่ต้องกังวลก็แค่คนเหงาที่ใจยังอ่อนแอ
เธอคงไม่เข้าใจคนมีแผล ที่เจ็บและยังไม่หายดี

ยังมีเบอร์โทรยังกดไปหา ยังรอที่เดิมตรงนี้
ขอเธอไม่รำคาญคนคนนี้
มันจบไม่ลงสักที่คําว่ารักเธอ คําว่ารักรักเธอ

เป็นแค่หนึ่งคนนี้
ที่รู้ดีกับหนทางของใจ
เป็นแค่หนึ่งคนนี้
ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร

อยู่กับความเป็นจริงกับสิ่งที่เป็นไป

เธอก็หนึ่งคนนั้น
ที่หวีงดีให้ชั้นเป็นเหมือนใคร
เธอก็อยู่ตรงนี้
แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล

ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแจ่จำใจ

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกัน จนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวังแต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแจ่จำใจ

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกัน จนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวังแต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

แล้วจะเข้าใจ

เหมือนที่เรานั้นกลัว.. ทุกอย่าง ฝันของเราสองคน.. จางหาย รักที่เคยงดงาม.. มันก็เปลี่ยน เหลือแค่ความทุกข์ทน.. เรื่อยมา หลับตา.. ถอนใจ..เหนื่อยล้า.. หัวใจ.. น้ำตา.. ไหลไป..สุดท้าย.. เสียใจ.. ยอมก้าวผ่าน.. รักที่มันจืดจาง ยื้อกันไป.. ฝืนกันไป.. เพื่อใคร ยอมให้รักเราจบ.. ให้วันนี้เป็นคืนสุดท้าย หลับตา.. กลั้นใจ.. บอกลา เหลือแค่เงาของเรา.. ในหัวใจไม่มีความหมายใด.. ให้จดจำ หลับตา.. ถอนใจ..เหนื่อยล้า.. หัวใจ.. น้ำตา.. ไหลไป..สุดท้าย.. เสียใจ.. ยอมก้าวผ่าน.. รักที่มันจืดจาง ยื้อกันไป.. ฝืนกันไป.. เพื่อใคร ยอมให้รักเราจบ.. ให้วันนี้เป็นคืนสุดท้าย หลับตา.. กลั้นใจ.. จากลา ไม่ว่าจะรักกันเท่าไหร่.. สุดท้ายก็ต้องจบกัน จะยื้อกันไป.. จะฝืนกันไป.. เพื่อใคร ช่วยจำภาพฉันที่สวยงาม ก่อนความรักจะเปลี่ยนจนมืดมน หลับตา.. กลั้นใจ.. บอกลา หลับตา..กลั้นใจ..บอกลา........ หลับตา..กลั้นใจ..บอกลา........ หลับตา.. กลั้นใจ.. บอกลา We all know that true love happens only once in a life time. When it passed you by, you

ยอมทำทุกอย่าง แค่หวังให้เจอรักจริง
เฝ้ารอจนเจอกับเธอคนนี้
เธอเหมือนคำตอบ ช่วยเติมเต็มใจที่มี
เขียนคำว่ารักลงบนหัวใจ

ฝากรัก ฝากใจ ฝากไว้ที่เธอ
ไม่แบ่งเอาไว้ เผื่อความเสียใจ
กว่าจะรู้ ทุกอย่างก็สาย
ความรักต้องจมทะเลน้ำตา

ร้องไห้ทุกคืน ตื่นมาทุกวันก็ยังปวดใจ
หายใจเข้าออก ยิ่งทรมานทุกลมหายใจ
คำว่ารักบนโลกใบนี้ มันคือความเจ็บใช่ไหม
ฉันจึงมีแต่น้ำตา

ฝากรัก ฝากใจ ฝากไว้ที่เธอ
ไม่แบ่งเอาไว้ เผื่อความเสียใจ
กว่าจะรู้ ทุกอย่างก็สาย
ความรักต้องจมทะเลน้ำตา

ร้องไห้ทุกคืน ตื่นมาทุกวันก็ยังปวดใจ
หายใจเข้าออก ยิ่งทรมานทุกลมหายใจ
คำว่ารักบนโลกใบนี้ มันคือความเจ็บใช่ไหม
ฉันจึงมีแต่น้ำตา

คำว่ารักบนโลกใบนี้ มันคือความเจ็บใช่ไหม
ฉันจึงมีแต่น้ำตา

ใครหลายคนที่รู้จัก บ่อยครั้งฉันก็ทักผิด
คนที่ดูเหมือนสนิท ก็ลืมซะอย่างงั้น
ไม่ว่าเจอใครคนไหน ก็จำได้แต่คนนั้น
ไม่รู้ว่าทำไม

ขี้ลืม ฉันมันขี้ลืม
มันลืมกระทั่งว่าต้องลืม

เพิ่งได้รู้ว่าการลืมคนคนเดียว ที่ทำเราเสียใจ
มันต้องใช้ความพยายามยิ่งกว่า จดจำใครมากมาย
เรื่องยากเย็นที่ต้องจำ ท่องทุกวันก็จำได้
แต่ให้ลืมคนใจร้าย ไม่ลืม

บางครั้งมันแค่รู้สึก เพียงแค่นึกก็ยังเจ็บ
ฉันไม่รู้ว่ามันเก็บไว้ที่ส่วนไหน
ต้องการจะเขี่ยมันทิ้ง เรื่องราวที่โดนทำร้าย
รู้ไหมทรมาน

ขี้ลืม ฉันมันขี้ลืม
มันลืมกระทั่งว่าต้องลืม

เพิ่งได้รู้ว่าการลืมคนคนเดียว ที่ทำเราเสียใจ
มันต้องใช้ความพยายามยิ่งกว่า จดจำใครมากมาย
เรื่องยากเย็นที่ต้องจำ ท่องทุกวันก็จำได้
แต่ให้ลืมคนใจร้าย ไม่ลืม

เพิ่งได้รู้ว่าการลืมคนคนเดียว ที่ทำเราเสียใจ
มันต้องใช้ความพยายามยิ่งกว่า จดจำใครมากมาย
เรื่องยากเย็นที่ต้องจำ ท่องทุกวันก็จำได้
แต่ให้ลืมคนใจร้าย ไม่ลืม
ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม

เรื่องยากเย็นที่ต้องจำ ท่องทุกวันก็จำได้
แต่ให้ลืมคนใจร้าย ไม่ลืม

อยู่ๆกันไปไม่มีความหมาย ฉันก็เบื่อเธอก็หน่าย แล้วจะทนบีบคั้นกันไปทำไม
แรกๆก็ดูว่าคงจะสดใส ท้ายก็แอบปันหัวใจ ต่างใช้อารมณ์ส่วนตัวจนเกิดปัญหา

รักเราเก่าไป หัวใจของฉันและเธอคงชินและชา แต่วันนี้ไม่มีน้ำตา
รักเราจบเอง เหมือนเพลงที่มันอ่อนหวานตามกาลเวลา จะเหนี่ยวรั้งสองเรากลับมาก็คงป่วยการ

ปวดใจ ความรักไม่คืนกลับมา อยู่ไปก็เสียเวลา ไม่ต้องทนไปเพื่อใคร
หากฝืน ก็มีแต่ทำร้ายใจ ต่างคนก็มีคนใหม่ พอเถอะพอ(จากนี้มีคนละเส้นทาง)

อยู่ๆกันไปก็มีแต่เจ็บช้ำ ท้ายที่สุดคงต้องต่าง หัวใจมันต้องไปเรื่องใดไม่ต้องจำ
เบื่อๆที่ฝืนต้องตอบคำถาม รักยังอยู่ดีทุกอย่าง แต่ทั้งหัวใจไม่เหลือความรักอยู่เหลือ

ไม่มีสิ่งใดให้ต้องจำ ใจจริงก็รู้ว่าต้องลืม แต่คนอย่างฉันมันทำไม่ไหว

รักเราเก่าไป หัวใจของฉันและเธอคงชินและชา แต่วันนี้ไม่มีน้ำตา
รักเราจบเอง เหมือนเพลงที่มันอ่อนหวานตามกาลเวลา จะเหนี่ยวรั้งสองเรากลับมาก็คงป่วยการ

ปวดใจ ความรักไม่คืนกลับมา อยู่ไปก็เสียเวลา ไม่ต้องทนไปเพื่อใคร
หากฝืน ก็มีแต่ทำร้ายใจ ต่างคนก็มีคนใหม่ พอเถอะพอ(จากนี้มีคนละเส้นทาง)

ปวดใจ ความรักไม่คืนกลับมา อยู่ไปก็เสียเวลา ไม่ต้องทนไปเพื่อใคร
หากฝืน ก็มีแต่ทำร้ายใจ ต่างคนก็มีคนใหม่ พอเถอะพอ(จากนี้มีคนละเส้นทาง)

พอเถอะพอจากนี้มีคนละเส้นทาง

ในความคิดคนมากมายกับฝันดี
ทำให้มีความสุข และทุกเวลาที่ตื่นจะสดใส
ที่จริงฉันควรจะเป็นเหมือนใคร
ในทุกคืนที่หลับที่ฝันดีตื่นมาก็ควรสุขใจ

เป็นเพราะในเวลาที่คบเธอ
ไม่เผื่อใจว่าการแยกทางมันจะเกิดกับเรา

ยิ่งฝันดีเท่าไรยิ่งคิดไปว่าเธอ
ยังเหมือนเดิมอยู่ไม่จากไป
ตื่นเช้ามาเมื่อไรก็ปวดร้าว
ก็รับความจริงไม่ได้ว่าฉันนั้นตัวคนเดียว
ว่าไม่มีเธอคนเดิมอีกแล้ว

จะทำหัวใจยังไงให้แข็งแรง
ในเมื่อยังต้องหลับต้องพบเธอกับคนที่ควรตัดใจ

ยิ่งฝันดีเท่าไรยิ่งคิดไปว่าเธอ
ยังเหมือนเดิมอยู่ไม่จากไป
ตื่นเช้ามาเมื่อไรก็ปวดร้าว
ก็รับความจริงไม่ได้ว่าฉันนั้นตัวคนเดียว
ว่าไม่มีเธอคนเดิมอีกแล้ว

ยิ่งฝันดีเท่าไรยิ่งคิดไปว่าเธอ
ยังเหมือนเดิมอยู่ไม่จากไป
ตื่นเช้ามาเมื่อไรก็ปวดร้าว
ก็รับความจริงไม่ได้ว่าฉันนั้นตัวคนเดียว
ว่าไม่มีเธอคนเดิมอีกแล้ว

ยิ่งฝันดีเท่าไรยิ่งคิดไปว่าเธอ
ยังเหมือนเดิมอยู่ไม่จากไป
ตื่นเช้ามาเมื่อไรก็ปวดร้าว
ก็รับความจริงไม่ได้ว่าฉันนั้นตัวคนเดียว
ว่าไม่มีเธอคนเดิมอีกแล้ว

นั่งมองกระจกไม่เช็ดคราบน้ำตา
ต้องการปล่อยมันให้ไหลตอกย้ำความเจ็บปวด
อยากทำได้เพียงหลับตา
ลืมเขาแค่กลั้นใจ
ลืมคำว่าเรา เพื่อปวดร้าวครั้งสุดท้าย
เริ่มต้นอีกครั้งกับคำว่าลืม
จะทำได้ไหมหัวใจ
อยากลืมหน้าเขา ทำได้แค่เหงา
ไม่อยากจะหายใจ
มันกี่ครั้งแล้วที่ใจ
มันกลับมาต้องรักเธอใหม่
นั่งฟังเพลงเพลงไหนน้ำตาก็ไหลเป็นทาง
ต้องนอนกอดกับตัวเองมองฝนพรำ
ก็ขอให้ฝนมันหล่นลงมาช่วยล้างความเจ็บช้ำข้างใน
แค่ลมพัดเพียงแผ่วเบา
ความเหงาก็ทำร้าย
ขอครั้งสุดท้าย ก่อนจะพูดคำคำนั้น
เริ่มต้นอีกครั้งกับคำว่าลืม
จะทำได้ไหมหัวใจ
อยากลืมหน้าเขา ทำได้แค่เหงา
ไม่อยากจะหายใจ
มันกี่ครั้งแล้วที่ใจ
มันกลับมาต้องรักเธอใหม่
นั่งฟังเพลงเพลงไหนน้ำตาก็ไหลเป็นทาง
เก่งแต่ทำเป็นพูดไป คำตอบคือทำไม่ได้
อยู่กับตัวเองเหมือนคนใกล้ตายรู้ไหม
เริ่มต้นอีกครั้งกับคำว่าลืม
เจ็บที่ต้องพูดมัน
แต่ก็เท่านั้น ต้องเจ็บซ้ำซ้ำ
เริ่มต้นอีกครั้งกับคำว่าลืม
จะทำได้ไหมหัวใจ
อยากลืมหน้าเขา ทำได้แค่เหงา
ก็พูดไปงั้นเอง
โลกใบนี้ช่างวังเวง
ก็ได้แต่สงสารตัวเอง
นั่งฟังเพลงเพลงไหนน้ำตาก็ไหลเป็นทาง
กลับมาเริ่มลืมเธอใหม่
ที่ผ่านมามันเหมือนฉันลืมไป
เพิ่งรู้ ความรักแพ้ความไม่รักกัน

บอกตัวเองว่าพร้อมเข้าใจในเหตุผล
จะเป็นไรกับแค่บางคนที่เขาเดินจากไป
วันเวลาก็รู้ยิ่งนานเท่าไร
ยิ่งทำให้ลบลืมใครง่ายดาย เรื่องเธอคงเช่นกัน

แต่ความจริงก็รู้ในใจยังคงเผลอ
เหม่อมองดาวบนฟ้าที่เราเคยนั่งดูด้วยกัน
กลิ่นจางๆ ปลอกหมอนลายมือ
รูปถ่าย มันคอยแอบฟ้องว่าในทุกวัน
ในใจยังมีแค่เธอ

ทำไมเราเองเป็นคนแบบนี้
ชอบย้ำคิดย้ำจำให้เจ็บ เพื่ออะไร
กับภาพเดิมๆ ที่คอยแต่ทำร้าย
ช้ำนะที่ใจตัวเองซะเปล่า ยังควบคุมมันไม่ไหว
ยิ่งย้ำคิดถึงสักเท่าไร ยิ่งลืมเธอไปไม่ได้สักที

เจอเรื่องราวเป็นภาพเดิมๆ เมื่อหลับตา
ตื่นขึ้นมายังแว่วได้ยินน้ำเสียงเธอตรงนี้
ไปทำไมถนนที่ตรงร้านเก่า
ฟังเพลงวนซ้ำของเราทุกที มันช่วยอะไรหรือไง

ทำไมเราเองเป็นคนแบบนี้
ชอบย้ำคิดย้ำจำให้เจ็บ เพื่ออะไร
กับภาพเดิมๆ ที่คอยแต่ทำร้าย
ช้ำนะที่ใจตัวเองซะเปล่า ยังควบคุมมันไม่ไหว
ยิ่งย้ำคิดถึงสักเท่าไร ยิ่งลืมเธอไปไม่ได้สักที

ทุกเข็มนาทีที่เคลื่อนผ่าน ติดอยู่กับการฝังใจ
กว่าจะคบจนผูกพัน แล้วมาลบวันเหล่านั้น
รู้ไหมยากเย็นแค่ไหน

ทำไมเราเองเป็นคนแบบนี้
ชอบย้ำคิดย้ำจำให้เจ็บ เพื่ออะไร
กับภาพเดิมๆ ที่คอยแต่ทำร้าย
ช้ำนะที่ใจตัวเองซะเปล่า ยังควบคุมมันไม่ไหว
ยิ่งย้ำคิดถึงสักเท่าไร ยิ่งลืมเธอไปไม่ได้สักที

หรือฉันต้องแพ้ให้หัวใจ
ปล่อยมันให้จำภาพเธออย่างนี้

ยังคิดถึงวันที่เรามีกัน
ภาพวันเวลายังคงอยู่ในหัวใจ
ภาพวันดีๆ ที่ฉันมีเธออยู่ข้างใน
เก็บไว้ว่าเราเคยมีใจซื่อตรงมั่นคงต่อรัก
ยิ่งใหญ่แค่ไหน แต่วันนี้ไม่เหลืออะไร

เคยรู้สึกอย่างฉันหรือเปล่า
ตื่นมาก็คิดถึงใครหนึ่งคน
ความรู้สึกของคนที่ถูกเธอทิ้ง
และแทนด้วยใครคนนั้น

หากว่าความเจ็บช้ำ ทนทรมานอย่างนี้
เมื่อตัวฉันได้สัมผัส คำๆ นี้คำว่าเสียใจ
แต่อย่าปล่อยให้รัก ทำให้ทรมานอย่างนี้
อีกนานแค่ไหน ก็ยังทำให้ใจทั้งใจมีแต่เธอ

หากคิดถึงวันที่ยังมีกัน
เก็บความทรงจำดีๆ ต่อจากนี้ไป
แม้ความเป็นจริง วันนี้ไม่มีในหัวใจ
อย่างน้อยได้จดจำและคอยย้ำเตือนว่าคนที่ฝัน
เฝ้ารอวันนั้น หลอกให้ฉันคนนี้เชื่อใจ

เคยรู้สึกอย่างฉันหรือเปล่า
ตื่นมาก็คิดถึงใครหนึ่งคน
ความรู้สึกของคนที่ถูกเธอทิ้ง
และแทนด้วยใครคนนั้น

หากว่าความเจ็บช้ำ ทนทรมานอย่างนี้
เมื่อตัวฉันได้สัมผัส คำๆ นี้คำว่าเสียใจ
แต่อย่าปล่อยให้รัก ทำให้ทรมานอย่างนี้
อีกนานแค่ไหน ก็ยังทำให้ใจทั้งใจมีแต่เธอ

หากว่าความเจ็บช้ำ ทนทรมานอย่างนี้
เมื่อตัวฉันได้สัมผัส คำๆ นี้คำว่าเสียใจ
แต่อย่าปล่อยให้รัก ทำให้ทรมานอย่างนี้
อีกนานแค่ไหน ก็ยังทำให้ใจทั้งใจมีแต่เธอ

หากว่าความเจ็บช้ำ ทนทรมานอย่างนี้
เมื่อตัวฉันได้สัมผัส คำๆ นี้คำว่าเสียใจ
แต่อย่าปล่อยให้รัก ทำให้ทรมานอย่างนี้
อีกนานแค่ไหน ก็ยังทำให้ใจทั้งใจมีแต่เธอ

และจะทำเช่นไร เมื่อใจยังรักเธอ

สู้ๆ น่ะ คร๊

ทานข้าวเที่ยงยัง

มาแล้วววววววว หายไปนานป่ะ ขอโทดทีไม่นึกว่าจะนานขนาดนั้นเผลอแป๊บเดียว 555 คิดถึงเหมือนเดิมเกด ม๊วฟๆ

จ้ะ :D
ทัมรัยยุน้อ ??

ทำไรยุน้อ ?

ผุสาวครับ


˙·٠•● ต ะ ll ง่ ว ต ะ ll ง่ ว ●•٠·˙

ห้า ๆ ๆ ๆ

กิน ข้าว กัน

ขอโทษ น้าคับที่ตอบช่าพอดีไปสอบ วิศวะ เครื่องกลมา ที่ขอนแก่น ไม่รู้จะได้ปะ 555+
แลนด้อม ไปหลายข้อเลย